Dobro jutro

Revija za male proizvođače, hobiste i ljubitelje prirode

HLEB - NAJZNAČAJNIJA ŽIVOTNA NAMIRNICA

Najveći problem s belim hlebom je što zbog visokog glikemijskog indeksa prebrzo oslobađa energiju i time povećava nivo šećera u krvi

Vrlo je moguće da je čovek, pre nego što je počeo da priprema hleb, jeo sveže žitarice. Pretpostavlja se da je u nekom trenutku počeo da ih umače u vodu, a tek posle toga da ih melje i peče. U početku se hleb pravio bez kvasca, ali već u starom veku kod Egipćana se koristio, kao i različite vrste brašna (meko i tvrdo). Od 168. godine p.n.e. u Rimu su postojale državne pekare. Kvalitet hleba se značajno poboljšao početkom novog veka u severnoj Italiji, u 17. veku u Parizu, a u Beču se počelo praviti luksuzno pecivo u 18. veku. Od 19. veka, proizvodnja hleba se sve više mehanizovala.

 

Hleb je vrlo značajna namirnica u ishrani. Sadrži biološki vredne belančevine, šećere, minerale (magnezijum, fosfor, kalcijum, gvožđe) i vitamine grupe B. Količina dijetnih vlakana, kao i sadržaj masnoća zavise od vrste brašna. Onaj od punog zrna ima oko 200 kcal na 100 grama, dok je beli nešto kaloričniji, sa 240 kcal. Hleb napravljen od celog zrna žita, (integralni) bogatiji je mineralima od belog, sadrži više vlakana, podstiče rad creva, pruža duži osećaj sitosti i uz nižu kalorijsku vrednost pogoduje raznim dijetama. Zahteva jače žvakanje i tako sprečava nastanak zubnog karijesa.
 

M.V.

Jul 2016.

 

Detaljnije u julskom broju 531.